 |
De Franse theatergroep
Décor Sonore luisterde de opening op met een
bijzonder muziekspektakel op de sleepboot de Holland in de haven van
Terschelling |
 |
Zomaar een mooie boot die
voorbij kwam varen. |
 |
Zaten wij in de haven lekker
ons diner te nuttigen (verzorgt door Cynthia), komen de meeuwen hun vis bij
ons op eten. Lekker hé Jose! |
 |
Ons gezellige tentenkamp (de
achterste tent hoort er overigens niet bij) en de fietsen waarmee we ook dit
jaar weer het gehele eiland zijn over gecrost. |
 |
Tja, en dan is het tijd
(zaterdag 8:45) om kaartjes te gaan kopen voor de voorstellingen. En zoals
te zien: dat wilden er nog meer doen (zo'n 200 man/vrouw). Tegen 10:30 waren
we in het bezit van kaartjes voor een drietal voorstellingen (die we op ons
verlanglijstje hadden staan). |
 |
Samen met Mariët in de rij
gestaan. Later kwamen Menno, Ilse, Jose en Cynthia naar Westerkeyn (het
festivalterrein) met verse broodjes en beleg. En zo aten wij ons ontbijt aan
tafel. |
 |
Pasfoto 1: "Ilse past Oerol
jas" Zonder spiegel vond ze het
moeilijk beoordelen of deze Oerol jas leuk stond en dus bracht de digitale
fotografie uitkomst. Je kunt de foto immers direct terug zien. En nee,
onze mening vertrouwde ze niet. Deze jas is het overigens niet geworden. |
 |
Pasfoto 2: Dit T-shirt met
lange mouwen dan. Ja het staat echter erg leuk! |
 |
Pasfoto 3: En dus ik ook passen
en we hebben beide dit leuke Rode Oerol Shirt gekocht. |
 |
Mariët neemt een kijkje in 1
van de koelkasten van "Kouwe Kermis" door Odd Enjinears
"Kouwe Kermis bestaat uit een serie koelkasten, waar de
toeschouwer zijn/ haar hoofd in steekt. Iedere koelkast is van binnen
verbouwd tot een uniek 'akoestisch mini-theatertje'. Een frisse verzameling
waarin iets bijzonders te zien en te horen is, te bespelen door het publiek
zelf." |
 |
Een vrieskist omgebouwd tot
bank met Ilse, Cynthia en een Odd Enjinear |
 |
Het bord met alle
voorstellingen waarvoor kaarten konden worden gekocht. Veel mensen die
kijken welke voorstellingen nog niet zijn uitverkocht en hopen dat, als zij
aan de beurt zijn, ze nog kaarten kunnen kopen. |
 |
Kassys / Tristero met
Vernis. Een grappige combinatie van film en toneel.
"Er staan lange rijen. Tientallen kandidaten hebben zich
opgegeven. Ze vinden zichzelf geschikt. Niemand weet waar het precies over
gaat. Sommigen zijn bereid te doen alsof. Er hangt heel wat van af. De
selectie is erg streng. Er blijven nog geen vijf deelnemers over. Het team
van ervaringsdeskundigen zal het geheel leiden. Kansen en afwijkingen worden
nauwkeurig berekend. Ze hebben vertrouwen in de uitkomst. De lichten gaan
aan. De deelnemers stappen binnen. De tijd loopt. Alles wordt geregistreerd.
Ze doen zo normaal mogelijk. Over een uur weten we meer. Het experiment is
begonnen." |
 |
Mariët wachtend op de
voorstelling "Sielesâlt" in de kerk van
Hoorn. |
 |
We kunnen naar binnen. |
 |
Bij binnenkomst in de kerk
speelt de begeleidingsband reeds een instrumentaal stuk. |
 |
Vol verwachting kijkt Cynthia
de camera aan..... Tja, en dan is dit het resultaat. Menno, is jouw foto ook
mooi geworden? |
 |
Nynke Laverman (Tryater) met Sielesâlt:
"Sielesâlt, een sprookje van verlangen en
waterschade, is een theatraal concert dat werd gemaakt op initiatief van
Nynke Laverman. Het programma werd door pers en
publiek warm ontvangen en hierna met succes geprolongeerd.
De Portugese fado zingt van weemoed en verlangen, evenals de gedichten van
Slauerhoff. Vandaar dat de Portugese fadozangeres Cristina Branco zijn
gedichten met Custódio Castelo op muziek zette. Nynke
Laverman vertaalde ze naar het Fries en vertolkt ze met een viertal
muzikanten op eigen wijze."
Erg mooi! We hebben dan ook
meteen de CD gekocht. Ook interesse? Kijk op
www.nynkelaverman.nl
|
 |
Het orgel in de kerk van Hoorn
in het zonlicht dat door het kerkraam naar binnen scheen. |
 |
En dan is het alweer tijd voor
het diner. We hadden vanaf +/- 17:30 uur tot 22:00 uur te overbruggen. Dus
we hebben lekker uitgebreid gegeten... een drankje, voorafje, hoofdgerecht,
nagerecht, kopje koffie (of thee), nog een kopje koffie (of thee) en toen
was het half tien en moesten we toch echt op weg naar onze laatste
voorstelling voor vandaag. |
 |
Wie maakt nu van wie een foto?
Dit is in ieder geval Jose! |
 |
Het publiek wacht op de
voorstelling en kijkt uit over het wad en de waddenzee. Heel in de verte
konden we zelfs Harlingen zien liggen. |
 |
Das Letzte Kleinod met Sorr
"De groep gebruikt het unieke waddenlandschap, haar bewoners
en haar historie als inspiratiebron voor Sorr: een enscenering in het wad.
De titel is afgeleid van het Deense woord voor zeeweegbree, een plantje dat
in de buurt van de speellocaties groeit, aan de Nederlandse, Duitse en
Deense waddenkust. Niet dat dit plantje op politieke grenzen let, daar trekt
het zich niks van aan. De natuur bepaalt haar eigen grenzen. Ook de
culturele identiteit van de mensen in de waddengebieden wordt voor een
belangrijk deel bepaald door de natuur - of die nu in Duitsland, Nederland
of Denemarken wonen. Deze voorstelling vertelt het verhaal van de
kustbewoners in hun eigen talen. Lange houten palen, netten, boten, en
natuurlijk vooral het wad zullen het decor vormen voor een vervreemdende en
betoverende voorstelling." |
 |
Vooral visueel erg fraai. Het
was alleen jammer dat zeker 50% in het Duits werd gesproken. Doordat de
voorstelling onversterkt was en het flink waaide, was het dan ook
moeilijk/niet te volgen/verstaan. |
 |
Door de invallende duisternis
had mijn camera wat moeite met de scherpte versus de belichting. Maar juist
die beweging geeft een bijzonder effect. |
 |
Zondag middag naar het
straattheater van Lunatics geweest. Binnenkort ook aanwezig in het herrezen
stalen middenschip van de Dom in Utrecht. Dan gaan we ook naar hun kijken. |
 |
Dank aan Cynthia voor het zien
en maken van deze zeer stoere foto! Ik moest even mijn benen strekken
tijdens het wachten op de boot terug naar Harlingen. |
